Światw siedemdni.

Że świat nie zaczyna się od walki bogów ani od przypadku, tylko od porządku wprowadzanego w chaos. Sąsiednie mitologie opowiadały o krwawych bitwach potworów, a tu jest cisza i jedno tchnienie.

"Chaos nie zostaje pokonany siłą, tylko uporządkowany słowem."

Że wszystko powstaje przez słowo, nie przez wysiłek czy walkę. Powtarzane "i widział, że było dobre" to teza całego rozdziału: świat w swojej istocie jest dobry.

"Światło przed słońcem pokazuje, że to Bóg jest źródłem światła, a słońce jest tylko lampą."

Że groźny żywioł wody zostaje ujarzmiony i ustawiony na swoim miejscu. Dla ludzi, którzy bali się powodzi i morza, to była wiadomość: to nie jest wroga siła, tylko element ustalonego porządku.

"Autor opisuje świat według wyobrażeń swojej epoki, bo przekaz nie dotyczy fizyki, tylko sensu."

Że stworzenie ma zdolność do samodzielnego trwania, bo rośliny niosą w sobie nasiona. Świat nie jest jednorazowym przedmiotem, tylko czymś, co dostaje moc dalszego życia.

"Dni 1 do 3 tworzą przestrzenie, dni 4 do 6 zapełniają je mieszkańcami. To jest świadoma konstrukcja."

To jest cichy strzał w sąsiednie religie. W Egipcie i Babilonii słońce i księżyc były bóstwami, a tutaj dostają rolę oświetlenia i zegara.

"Pominięcie nazw słońca i księżyca to polemika z kultami astralnymi sąsiednich ludów."

Że nawet to, co budzi największy lęk, jest stworzeniem, a nie konkurencją dla Boga. Życie zostaje pobłogosławione, zanim jeszcze pojawi się człowiek.

"Potwory morskie są tu stworzeniami, nie bóstwami. To celowe odczarowanie mitu."

Że godność człowieka nie zależy od pochodzenia, majątku ani płci, bo obraz Boga dostają wszyscy tak samo. W tamtych czasach tytuł obrazu bóstwa przysługiwał wyłącznie królowi, więc rozciągnięcie go na każdego było wywrotowe.

Słowo tłumaczone jako "czyńcie sobie ziemię poddaną" nie znaczy "zniszczcie ją". To zadanie zarządzania w imieniu właściciela, czyli odpowiedzialność, a nie licencja na rabunek.

Że szczytem stworzenia nie jest produkcja, tylko odpoczynek. Tekst powstawał między innymi po to, żeby uzasadnić szabat, i mówi coś mocnego: wartość człowieka nie bierze się z tego, ile wyrobi.

"Siódmy dzień jest jedynym, który zostaje uświęcony, i jest to dzień bez pracy."